Steentje

Het zijn moeilijke tijden, en iedereen zal zijn steentje moeten bijdragen. Ik besef dat. Wie ben ik tenslotte om onze minister-president niet te geloven wanneer hij ons vertelt dat er niets anders opzit dan het optrekken van de prijzen overal, de hele levensloop lang, van de wieg tot in de kist. Duurdere kinderopvang? Onvermijdelijk. Duurdere jeugdwerking? Niets aan te doen. Duurder onderwijs? Er is geen alternatief. Duurder openbaar vervoer? Hoogstnoodzakelijk. Duurdere zorgverzekering? Het volk had maar niet zo gretig ziek moeten worden; eigen schuld, dikke bult. Duurdere rusthuizen? Bof, ze kunnen ook de animatie afschaffen en die oudjes op hun kamer laten zitten. Iedereen moet tenslotte zijn steentje bijdragen. Niets aan te doen.

Ook federaal is dat besef diep doorgedrongen in de geesten van de onderhandelaars. Zorgelijk kijken ze de rekeningen na. Opnieuw en opnieuw laten ze reeksen cijfers langs hun ogen marcheren, op zoek naar die ene onverlaat die uit de pas loopt en tot wanorde in de boekhouding leidt. Blijkt dat bedrijven een cadeautje van enkele miljarden geven nog niet zo goedkoop gaat zijn. Onbetaalbaar, zelfs, in deze moeilijke tijden waarin we voor alles van kinderopvang tot rusthuis meer zullen moeten betalen. Behalve, misschien, met een indexsprong. Toegegeven, het is een beetje jammer voor al die mensen die hun inkomen plots voor eeuwig en twee dagen minder waard zien worden, maar het zijn nu eenmaal harde tijden en iedereen moet zijn steentje – soit. Wie ben ik tenslotte om die bedrijven hun cadeautje te misgunnen?

En als Peeters het een goed idee acht om het bedrijven goedkoper te maken bedrijfswagens uit te delen, terwijl we al met z’n allen continu in de file staan en terwijl Europa ons vraagt, neen, smeekt om toch alstublieft dat fiscale voordeel niet uit te breiden maar af te schaffen omdat het leidt tot een verkeersinfarct en ecologische rampspoed, wie ben ik dan om aan zijn wijsheid te twijfelen, al zijn z’n wegen nog zo ondoorgrondelijk. Dat hij met de ene hand de bedrijven geeft terwijl hij ondertussen de andere hand ophoudt om van ons de hogere btw te innen die het moet betalen, daar malen we niet om. Iedereen moet tenslotte z’n steentje bijdragen.

Iedereen? Niet zo snel. Want wat leert ons het rapport van de Hoge Raad van Financiën dat deze week verscheen? Een btw-verhoging is inefficiënt en kostelijk voor ons allen; veel beter is het om lasten te verschuiven naar inkomsten op vermogen. Haal dáár het geld. Maar inkomsten op grote vermogens behandelen als elk ander inkomen, dat gaat niet voor deze rechtse partijen. Dan zouden ze immers in de portefeuille van de mensen zitten – of beter, van de verkeerde mensen. Hun mensen. Zij hebben geen steentje meer bij te dragen. En dat, dat begrijp ik niet.

 

[Deze tekst verscheen op 28/08 in DS Avond.]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s